Mijn Loperz verhaal:

My story..

Van baby af aan heb ik zware bronchitus gehad, dit betekende ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Mijn ouders hebben altijd aan hardlopen gedaan en mijn broers aan atletiek, vanzelf sprekend en ook om over de bronhitus te komen ging ik vanaf mijn 4de op atletiek. Op mijn 15e had ik daar genoeg van. Ik ben toen 1 jaar gaan zwemmen, dit was ook niet mijn ding. Vervolgens nog 1 jaar tennissen, maar met mijn werk lukte dit niet. Toch nog anderhalf jaar gaan zwemmen en weer gestopt omdat het niet mijn ding was. Vervolgens heb ik een poosje niet gesport, maar ik had vorig jaar al dure hardloopschoenen gekocht omdat ik ging trainen voor de halve marathon van Eindhoven. Dit is moeten stoppen omdat ik mijn enkelbanden scheurde en hier lang last van gehad heb.

Maar nu vond ik het zonde van mijn geld om ze te laten staan. Daar kom bij dat sporten gezond voor mij is, en dat het nodig was om weer te gaan sporten. En hardlopen kan ik doen wanneer ik wil en wanneer ik zin heb en dat komt dus wel altijd goed uit. k ben nu ongeveer weer 4 weken bezig en train nu eerst voor over 7 weken ee 10 KM en op 10 oktober de halve marathon van Eindhoven

Op dit moment ben ik blessure vrij en heb ik nergens last van, heerlijk dus.

Het rennen is gewoon verslavend, ben ik 5 minuten terug heb ik alweer zin om te gaan. En nu mijn vriend ook renschoenen gekocht heeft en hij wat sneller is moet ik zeker mijn best doen om sneller te worden dan hem!

Mijn Laatste weblogs:

Rennen in de stortregen

Aangevallen

17 - 05 - 09

Vandaag lag het op mijn Route om twee rondjes om de Karpendonkse plas in Eindhoven erbij te pakken. Wat is het toch met die verschrikkelijke mensen die het leuk menen te vinden met de auto op je te moeten toeteren of naar je menen moeten te roepen...

Tot overmaat van ramp was er een stuk afgezet in verband met de paardenwedstrijd afgelopen weekend, en mevrouw loopt doodleuk het terrein op (vorrig jaar was het ook open).

Na lang zoeken vond ik een manier om van mijn route te vervolgen, inmiddels had ik al het hele terrein met agressieve ganzen, rustige eendjes, baby eendjes en baby ganzen overwonnen. Toch wel eng, die ganzen bleven geluid maken en me na kijken. En helaas ging het mis, nu heb ik twee dikke bebloede krassen in mijn nek.

Leuk uurtje rennen dus...

Oke, oke beetje verdraaid dit verhaal, maarja ik wilde een leuk en spannend verhaal neerzetten. Nadat ik al deze ganzen, eenden en babydingen overleefd had kreeg ik nekpijn. Ik wilde even op de pijn duwen zodat het wegging na 20 min.. Maar helaas schoot ik uit en kraste ik zo hard over de huid dat ik toen dus 2 bebloede strepen had.

Maarja aangevallen klinkt leuker vinden jullie niet?